Miłością wrosłaś już w siwiznę -Nie chciałaś trzymać mnie pod kloszem,Lecz dałaś, Mamo, mi Ojczyznę -Tę, którą co dzień w sercu noszę...
Dzieliłaś ze mną się Swym skarbem -Pamięcią Dziadków – Ich ofiary,Której ja sercem nie ogarnę,Choć chciałbym być tak pełen wiary.
Lecz kiedy iskra w sercu błyśnie,To dzięki Tobie – to przez Ciebie,Ojczyzny mojej przyszłość wyśnię,Jak wiosny znak na chmurnym niebie...