Gdy zawiodły Ją sojusze, wojny i przymierza,Myśmy wierni byli Ślubom Jana KazimierzaI Ojczyznę Tobie, Matko, zawierzyli znowu,Aby w niczym nie uchybić złożonemu słowu.
... Bo, jak przodków niemy wyrzut były owe ŚlubyTym, co Honor zachowali w czas dziejowej próby.Dziś, jak dawniej owoc życia niosą Ci w ofierzeCi, co w sercu przechowali święte to Przymierze;
Ci, co dumnie się od wieków Polakami mienią;Którzy wiarę przekazali nowym pokoleniom.Świadkiem zmagań przodków naszych stały się stulecia;Wie o jednej powinności u nas każdy dzieciak:
Że się Tobie, o Maryjo, ofiarować musząCi, co Polskę ukochali całą swoją duszą.
